De Invloed van Religie op de Maatschappij
door L. Ron Hubbard
(vervolg)

Overtuig een mens ervan dat hij een dier is, dat zijn eigen waardigheid en zelfrespect bedrog zijn, dat er niets “meer” is om naar te streven, zelfs geen hoger potentieel om te bereiken, en je hebt een slaaf. Laat een mens weten dat hij zichzelf is, een spiritueel wezen dat in staat is te kiezen en het recht heeft naar grotere wijsheid te streven, en je hebt deze mens verder omhoog geholpen.

Natuurlijk staan deze aanvallen op de religie lijnrecht tegenover het traditionele streven van de mens naar spirituele ontwikkeling en een ethische levenswijze.

“Laat een mens weten dat hij zichzelf is, een spiritueel wezen dat in staat is te kiezen en het recht heeft naar grotere wijsheid te streven, en je hebt deze mens verder omhoog geholpen.”Duizenden jaren heeft de denkende mens op deze planeet zijn eigen spiritualiteit gehandhaafd en volledige spirituele ontwikkeling beschouwd als de ultieme wijsheid.

Religie werd ook aangevallen onder het motto dat zij primitief was. Als men te veel primitieve culturen bestudeert dan kan men ertoe komen te denken dat religie primitief is omdat zij bij deze culturen een zo dominante positie inneemt en dat “moderne” culturen haar zouden kunnen missen. De waarheid is dat religie als beschavende kracht juist het noodzakelijkst is op het moment dat er enorme machtsmiddelen rusten in de handen van mensen die het mogelijk ernstig is gaan ontbreken aan de sociale vermogens waar men in religies de nadruk op legt.

De grote religieuze beschavende krachten uit het verleden, het boeddhisme, het judaïsme, het christelijke geloof en andere, hebben alle de nadruk gelegd op het onderscheid tussen goed en kwaad en op hogere ethische normen en waarden.

Het teruglopen van het kerkbezoek in de Verenigde Staten viel samen met de toename van pornografie en van algemene immoraliteit, evenals met de toename van de criminaliteit die een stijging van het aantal politiemensen tot gevolg had, echter zonder een daarop volgende daling van de werkelijke zedelijke aberraties.

Wanneer er in de samenleving geen religieuze invloeden zijn, of wanneer die wegvallen, dan erft de staat de totale last van het maatschappelijk zedelijk besef, van de misdaad en van de intolerantie. De staat moet dan bestraffing en politie gaan gebruiken. Maar dit heeft weinig succes, want als zedelijk besef, integriteit en zelfrespect al niet van nature in iemand aanwezig zijn, zal het opleggen ervan weinig succes hebben. Ze kunnen alleen tot stand komen door spiritueel bewustzijn en het doordrongen worden van de spirituele waarde van deze eigenschappen. Om deugdzaam te zijn, enzovoort, moet er meer redelijkheid en een grotere emotionele motivatie bestaan dan bedreiging met disciplinaire maatregelen van de kant van de mens.

Als een cultuur geheel vervallen is van de beoefening van spiritualiteit naar materialisme, moet men beginnen met het aantonen dat eenieder een ziel is en geen uit materie bestaand beest. Door zich bewust te worden van de eigen religieuze aard kan de individuele mens weer terugkeren naar een bewustwording van God en kan hij meer zichzelf worden.